۹ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۱۵:۴۰
کفگیر ته دیگ

بررسی عملکرد وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در سال سوم دولت تدبیر و امید

در هشتمین گزارش از پرونده «فصل برداشت»، با عنوان «کفگیر ته دیگ»، عملکرد حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در دولت یازدهم مورد بررسی قرار گرفته است.

به گزارش عیارآنلاین، در دورانی که مردان «تدبیر و امید» اندک‌اندک به «فصل برداشت» عملکرد سه‌ساله خود قدم می‌نهند، این سؤال پیش روی نخبگان قرار دارد که دکتر روحانی و همکارانش تا چه مقدار کشور را از ثمرات اقتصاد مقاومتی بهره‌مند ساخته‌اند؟ بدون شک پاسخ‌گویی به این پرسش، بدون اطلاع از عملکرد دست‌اندرکاران دولت یازدهم میسر نخواهد بود. پرونده «فصل برداشت» به دنبال آن است تا عمکرد دولتمردان را با استناد به منابع و گزارش‌های رسمی آشکار، به تصویر بکشد تا از قِبَل این امر، میزان انطباق اقدامات مسئولین و اسناد کلان کشور مشخص شود.

در هشتمین گزارش از این پرونده، با عنوان «کفگیر ته دیگ»، عملکرد حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در دولت یازدهم مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه، می‌توانید خلاصه این گزارش را مطالعه نمایید:

۱۳۹۵۰۶۰۹۰۲

 مقدمه

حسن قاضی زاده هاشمی - وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکیبدون شک طرح تحول سلامت مهمترین پروژه‌ای بود که در دوران وزارت قاضی‌زاده هاشمی مورد پیگیری قرار گرفت. طرحی که در اردیبهشت ۹۳ آغاز شد و با کاهش درصد پرداختی مردم، رضایت نسبی را نیز به همراه داشت؛ غافل از اینکه با ازدیاد تعرفه‌ها در قالب طرح، بودجه هنگفت دولتی نیز روانه وزارت بهداشت و ذینفعان آن شد. اما با گذشت زمان دولت تاب تأمین هزینه‌های سرسام‌آور طرح را نیاورد تا کفگیر طرح تحول در سال ۹۵ به ته دیگ بخورد.

فصل طرح تحول سلامت نیز در دفتر خاطرات وزارت بهداشت رو به اتمام است و فصل جدیدی با نام طرح تحول بهداشت آغاز شده اما مشکلات پرشمار این وزارت‌خانه همچنان در دامن قاضی‌زاده، مؤسس بیمارستان خصوصی نور، باقیست. حالا وزیر اعتقاد دارد که می‌توان برخی از مشکلات و کمبودها را با خصوصی‌سازی و جذب منابع خارجی‌ سامان بخشید. بدین ترتیب، جراح زبردست کشور، داروی خصوصی‌سازی را نیز در نسخه‌ی درمان وزارت بهداشت گنجاند.

ناگفته نماند که وزارت بهداشت کارهای بر زمین مانده نیز کم ندارد؛ حمایت از طب سنتی، تشکیل پرونده الکترونیک سلامت و طرح پزشک خانواده از جمله این کارها بودند که البته به‌طور شایسته مورد عنایت وزارت‌خانه قرار نگرفتند. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که بدانیم فصل مشترک این سه طرح، فروکاهش قدرت و اعمال نظر پزشکان بود. پزشکانی که به لطف ساختار نظارتی ضعیف، دستشان در تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری حسابی باز است. در مجموع می‌توان گفت که توقفِ کارهای سه‌گانه فوق بار دیگر شائبه تسلط بی‌چون‌وچرای پزشکان بر نظام سلامت کشور را فرایاد ‌آورد.

اقدامات

۱. اجرای طرح تحول بهداشت

۲. تلاش برای خصوصی‌سازی نظام سلامت

۳. تقویت همکاری‌های بین بخشی در حوزه سلامت

۴. اصلاح عادات غذایی غلط در دستور کار سازمان غذا و دارو

۵. حذف معاونت طب سنتی

۶. کاهش سهم واردات از بازار دارویی

۷. تقویت سرمایه‌گذاری خارجی و تولید داروهای برند و تحت لیسانس

موارد مغفول

۱. اجرا نکردن قانون تمام‌وقتی پزشکان

۲. غفلت از قصور پزشکان و حقوق بیماران

۳. متوقف ماندن تحول در آموزش

۴. به دست فراموشی سپردن پرونده الکترونیک سلامت

۵. اجرا نشدن طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع

۶. بی‌توجهی به اصلاح نظام پرداخت به پزشکان

تحولات

۱. بحران مالی ناشی اجرای طرح تحول سلامت

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: