۱۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۵:۳۴
در نامه‌ای به وزیر نفت

شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی خواستار انتشار جزئیات اصلاح شده قراردادهای نفتی IPC شد

شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی در نامه‌ای با طرح ۱۰ مطالبه، صراحتاً از وزیر نفت خواست جزئیات اصلاح شده قراردادهای نفتی موسوم به IPC را منتشر کند و به شایعات و ابهامات پیرامون صوری بودن این اصلاحات پایان دهد.

به گزارش عیارآنلاین، نامه شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه‌های کشور به زنگنه، دقایقی پیش توسط محمدامین سلیمی دبیر این شورا به وزارت نفت تحویل داده شد.

بنابراین گزارش در این نامه با طرح ۱۰ مطالبه، صراحتاً از وزیر نفت خواسته شده است جزئیات اصلاح شده قراردادهای نفتی موسوم به IPC را منتشر کند و به شایعات و ابهامات پیرامون صوری بودن این اصلاحات پایان دهد.

در ابتدای این نامه خطاب به زنگنه آمده است: نامه‌ای که مشاهده می‌کنید پیام بسیاری از دانشجویان متعهد و علاقه‌مند به پیشرفت کشور است که از سر دغدغه و نگرانی، نسبت به تغییر سیرت نظام و ایجاد وابستگی کشور به خدمتتان ارسال شده است. در حال حاضر شاهد ارائه مدل جدیدی از قراردادهای نفتی هستیم که زیربنای بسیاری از اقدامات مهم مربوط به صنعت نفت خواهد شد. جنبش دانشجویی از آغاز طرح مسئله قراردادهای نفتی موسوم به ( ipc) نسبت به آن انتقادات جدی داشت که در گزارشات مکرر در رسانه‌ها منعکس شد و به گوش شما و مسئولین رسید (البته امیدواریم) حال که مجددا نوبت بررسی آن در هیات دولت فرارسیده است سوالاتی ذهن دانشجویان را به خود مشغول ساخته است.

در ادامه تاکید شد: اگر ملت کارفرماست و دولت کارگزار و وکیل مردم پس چرا قراردادهای نفتی را محرمانه می‌دانید و اجازه اطلاع مردم برای نظارت را نمی‌دهید؟ مگر دانستن حق مردم نبود. مگر رئیس جمهور محترم تاکید ندارند فساد در تاریکی رشد می‌کند پس چرا فضا را روشن نمی‌کنید و  متن قراردادها را شفاف نمی‌سازید تا جلوی فساد و شائبه فساد گرفته شود؟ این چه رسم نامبارک و غلطی است که دائما ملت برای مطالبه حق قانونی خود که همان اطلاع از تصمیمات ملی است باید التماس آقایان را بکنند تا در جریان امور تصمیمات ملی قرار بگیرند؟ درحالی که شبهه مشارکت دادن شرکت های خارجی در تنظیم قراردادها زبان به زبان می چرخد بسیار جای سوال است که آیا اجنبی حق دارد حتی در تنظیم قراردادها مشارکت داشته باشد ولی ملت باید نامحرم و بیگانه تلقی شود؟

در قسمت دیگری آمده است: جناب آقای وزیر متاسفانه تجربه پنهانکاری‌ها در برجام نشان داد که تصمیمات پشت درهای بسته و حلقه‌های چند نفره نتیجه‌ای جز بر باد دادن منافع ملی ندارد. این ملت تا به کی باید تاوان تصمیم گیری‌های محفلی و پنهانی را بدهد؟ وقتی متن قراردادها را شفاف در دسترس عموم قرار نمی دهید و اساسا اجازه تحلیل و بررسی نیز داده نمیشود ، صحت و سقم اصلاحات جدید را چگونه و با چه شاخصی باید سنجید؟ در چنین شرایطی آیا اینکه گفته می‌شود در اصلاحات جدید صرفا بازی با الفاظ صورت گرفته و اصلاحات صوری است را نباید باور کرد؟ شایعه زمانی رشد می کند که اطلاع رسانی آشکار و شفافی وجود نداشته باشد و همه چیز در پستوها رقم بخورد. آیا رفتار منطقی در دفع شایعات و شبهات پنهان کاری است یا شفافیت؟ در شرایط پنهان کاری کنونی چرا نباید شایعات رواج یابد؟ آیا رفع نگرانی از دلسوزان آینده انقلاب اسلامی و حتی در وهله اول رفع اتهام از خود دولت برای شما کافی نیست که لا اقل به این دلیل اقدام بکنید؟

در ادامه تاکید شد: حال که ادعا می‌شود قراردادها اصلاح شده است، صراحتا اعلام کنید که قراردادها با همه جزئیاتش اصلاح شده است یا کلیات مبهم موجود در مصوبه قبلی هیئت دولت؟ ادعاهای جنابعالی در صورتی که متن قراردادها محرمانه اعلام شده است چگونه قابل راستی آزمایی است؟ امروز که  ۶ ماه از اجرای برجام میگذرد، مسئولانی که روزی به دستاوردهای برجام افتخار میکردند و آن را افتخار ملی می‌دانستند، یکی پس از دیگری از زیر بار مسئولیتش شانه خالی می‌کنند  و حرف‌های گذشته شان را فراموش کرده به جای پاسخگویی در جایگاه معترض ایستاده‌اند، آیا اقوال شفاهی شما هیچ اعتبار حقوقی دارد که ملت بتواند اطمینان و آرامش خاطر پیدا کند؟ آیا در این اصلاحات مواردی همچون شرایط موسوم به اضطراری یا فورس ماژور، بومی سازی شده است که در شرایط تحریم این شرکت ها مانند گذشته دست ما را در پوست گردو نگذارند؟ سازوکار جریمه طرف غربی دقیقا چیست؟ آیا همچنان مدت قراردادها به صورت بلند مدت تا ۳۰ سال که در هیچ جای دنیا مرسوم نیست، است؟

شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی کشور در ادامه خطاب به زنگنه تاکید کرد: اگر چنین است جواب دهید پس چه اصلاحی صورت گرفته؟ آیا همچنان بهره برداری در دست طرف غربی است؟ که اگر چنین است عملا حاتم بخشی و خیانت به ملت است آیا همچنان اختیارات حاکمیتی وزارت نفت به طرف خارجی واگذار شده است؟ اگر چنین است نقض حاکمیت ملی صورت گرفته و عملا باید فاتحه ملی بودن نفت در ایران را خواند. آیا شرکت‌های خارجی در تمامی پروسه‌ها ملزم به مشارکت دادن شرکت های ایرانی جهت انتقال فناوری شده‌اند یا صرفا با مشارکت‌های ۵ تا ۱۰ درصدی شرکت‌های ایرانی، قصد راضی نگه داشتن منتقدین را داشته‌اید؟ سازوکار اطمینان بخش انتقال فناوری و تقویت شرکت های ایرانی دقیقا چگونه است؟

در ادامه این نامه تصریح شد: آیا سبد متنوعی از قراردادها برای میادین مختلف دیده شده است یا صرفا برای همه میادین یک گونه قرارداد تنظیم خواهد شد. آیا سازوکار شفاف و روشنی برای انتخاب شرکت‌های ایرانی جهت مشارکت با طرف خارجی دیده شده است که از رانت و فساد و رشوه در این قراردادها جلوگیری به عمل آید یا همچنان باید منتظر کرسنت های ۱ و ۲ و ۳ و … باشیم؟ آیا با پنهان کاری‌های کنونی می توان اطمینان خاطر از عدم شکل گیری فسادهای دیگر داشت؟   بدون شفافیت و بدون منتشر شدن متن قراردادها هیچ رفتار دیگری از اعتبار و وجاهت حقوقی و قانونی برخوردار نیست و در چنین شرایطی طبیعتا اصل بر عدم اعتماد به قول شفاهی و مکتوبه‌های کلی و مبهم دولتمردان است.

در پایان نامه شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی کشور آمده است: دانشجویان انقلابی و مسلمان نگران آینده نفتی کشور هستند و از سر دلسوزی و دغدغه مندی، از شما که امروز بر کرسی وزارت این نهاد مهم تکیه زده اید مطالبه پاسخی منطقی و اقناع کننده به مطالبات و ایرادات منتقدین این مجموعه قراردادها ، شفافیت و تنویر اذهان عمومی را دارند.

منبع: فارس

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: