۱ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۷:۱۷
معاون نظارت و ارزیابی دانشگاه فرهنگیان:

سیاستگذاران هنوز به شروع آموزش زبان خارجی از دوره ابتدایی باور ندارند

ممکن است شروع زودهنگام زبان خارجی بر هویت فرهنگی کودک اثر مثبت یا منفی داشته باشد./ آیا خانواده ها و فرزاندانشان به فراگیری زبانهای خارجی دیگر راغب هستند و آیا ما معلم کافی و محتوای درستی در زمینه این زبانها داریم یا خیر./ هنوز سیاستگذاران ما در امر آموزش مدارس به این مسئله باور ندارند چراکه رابطه تعریف شده و تنگانگی میان آنان با محققان وجود ندارد./ دانش آموزان ما به صورت اختصاصی وارد رشته زبان خارجی شوند و بعدها معلمان زبان خارجی نیز از میان این دانش آموزان مجددا به مدارس راه یابند با یک پایه قوی و آمادگی کامل.

به گزارش عیارآنلاین، غلامرضا کیانی اظهار داشت: با توجه به مسائل مطرح در سند چشم انداز جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴ و سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و نیز جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی می توان بر اهمیت سیاستگذاری های اجرایی در دروس زبانهای خارجه صحه گذاشت.

معاون نظارت، ارزیابی و تضمین کیفیت دانشگاه فرهنگیان کشور با اشاره به این پرسش که اساسا کدام زبان خارجه باید در برنامه آموزشی مدارس گنجانده شود، بیان داشت: در کنار این مسئله این سوال پیش می آید که بهتر است از چه سنی آموزش زبان دوم به فرزندانمان را شروع نماییم که هر دوی این مسائل توجه ما را به سمت متغیرهایی می برد که ممکن است دغدغه آفرین باشند و منجر به اعمال سیاستهای حساب نشده و به بارآمدن نتایج منفی شوند.

کیانی افزود: باید به این نکته توجه داشت که در صورت شروع یادگیری زبان خارجی در کودکانمان از سنین پایین به لحاظ کیفیت یادگیری چه دستاوردهایی خواهیم داشت و بررسی کنیم که اگر آغاز این یادگیری در سنین پایین تر باشد کیفیت آن بالاتر خواهد بود یا پایین تر و از سویی نیز باید بررسی کنیم که آیا این یادگیری زودهنگام بر روی یادگیری زبان مادری کودک تاثیر منفی یا مثبت قابل توجهی خواهد داشت یا خیر.

پاسخی متقنی در زمینه درستی و نادرستی سیاستهای آموزش زبان خارجی وجود ندارد

دانشیار دانشگاه تربیت مدرس تهران در ادامه به متغیر دومی به نام تاثیرگذاری آموزش زبان خارجی بر روی مقوله فرهنگ اشاره کرد و بیان داشت: منظور ما از فرهنگ هم فرهنگ دینی است و هم ملی. ممکن است شروع زودهنگام زبان خارجی بر هویت فرهنگی کودک اثر مثبت یا منفی داشته باشد که اگر هرکدام از آنها رخ دهد بالطبع بر روی سیاستهای آموزشی از لحاظ سنی تاثیرگذار خواهد بود و حتی ما را به سمت این مسئله سوق می دهد که شاید لازم است به همراه آموزش زبان، مسئله فرهنگ نیز آموزش داده شود.

کیانی به مطالعات مفصلی که در سالهای اخیر در ایران در زمینه آموزش زبان خارجی انجام شده اشاره کرد و اظهار داشت: با این حال هنوز به پاسخهای متقنی در این زمینه نرسیده ایم که بتواند منجر به سیاستگذاری درست شود و یک نمونه آن تصویب آموزش زبانهای خارجی به غیر از انگلیسی در مدارس و دانشگاهها است که پیرامون آن متغیرهای فراوانی وجود دارد که در اجرای این سیاسیت به آن باید توجه کرد مانند این که آیا اصولا خانواده ها و فرزاندانشان به فراگیری این زبانها راغب هستند و آیا ما معلم کافی و محتوای درستی در زمینه این زبانها داریم یا خیر.

وی افزود: در کنار تمام مسائل آموزشی و محتوایی زبانهای غیر از زبان انگلیسی، این مسئله مطرح می شود که آیا این زبانها از لحاظ تاثیرات توسعه ای و اشتغال و انتقال علم و تکنولوژی به قدری تاثیر گذار در اجتماع خواهند بود که بخواهیم روی آنها سرمایه گذاری کنیم؛ در عین حال که می دانیم هنوز آمادگی جذب دانشجو در رشته هایی به غیر از زبان انگلیسی را نداریم و همچنین رغبت خانواده ها و دانش آموزان به فراگیری زبان انگلیسی نیز قابل انکار نیست و باید مفصلا در مورد این مسئله تحقیق شود.

سیاستگذاران هنوز به شروع آموزش زبان خارجی از دوره ابتدایی باور ندارند

کیانی ضمن بیان اینکه اکثر کشورها آموزش زبان دوم را از دوره ابتدایی دانش آموزان خود شروع می کنند، اظهار داشت: این امر به تایید محققان نیز رسیده است اما هنوز سیاستگذاران ما در امر آموزش مدارس به این مسئله باور ندارند چراکه رابطه تعریف شده و تنگانگی میان آنان با محققان وجود ندارد که در واقع یکی از اهداف کنفرانس ملی زبان نیز رسیدن به این واقعیت است که توجه به نظر محققان اجتناب ناپذیر است و به همین منظور از شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز جهت حضور در این کنفرانس دعوت به عمل آوردیم.

معاون نظارت، ارزیابی و تضمین کیفیت دانشگاه فرهنگیان کشور آموزش زبان انگلیسی در ایران را مانند بسیاری از کشورها قصه شکست نامید و گفت: در تبیین این شکست اما باید منصف بود و به نکات بسیاری توجه نمود.مانند آموزش کافی و درست معلمان این رشته و سرمایه گذاری در به روز نگهداری آنان چه در حین خدمت چه پیش از آن و یا میزان واقعی وقت آموزش هفتگی زبان انگلیسی در مدارس. میزان سختی و سادگی آموزش زبان انگلیسی در مقایسه با آموزش سایر دروس ما را به این پرسش سوق می دهد که آیا یکسان بودن زمان اختصاص داده شده به آموزش این درس با سایر دروس درست است؟

لزوم تاثیر میزان تسلط دبیران انگلیسی در رتبه بندی شان

کیانی بر توجه نهاد آموزش و پرروش به ارزشیابی معلمان کارامد و ناکارامد زبان انگلیسی تاکید کرد و اظهار داشت: تفاوت معلم باسواد و بی سواد و معلم سختکوش و بی تفاوت باید در سیستم ارزشیابی مشخص شود و ارتفا معلمان نیز تابع میزان کارامدی آنان باشد و حتی شاید بهتر باشد در اول هر سال تحصیلی جدید با آزمایش سواد دبیران انگلیسی میزان قدرت تسلط آنان را در این رشته بسنجیم و صلاحیت حرفه ای شان را به محک آزمایش بگذاریم تا در رتبه بندی آنان موثر واقع شود.

وی با اشاره به برخی سیاستهای آموزشی در مدارس بیان داشت: می توان به این موضوع اندیشید که همه کودکان توانایی ذهنی و قدرت یادگیری زبان دوم را ندارند و شاید بتوان تمهیدی قائل شد که تنها برروی بخشی از آنان که استعداد و کشش یادگیری زبان خارجی را دارند سرمایه گذاری کرد و درعین حال نیز آموزش و پرورش می تواند حتا آموزش زبان خارجی را در بخشی از مدارس به کانونهای یادگیری زبان خصوصی واگذار کند و در نهایت نتیجه آن را برای گسترش دادن آن مورد ارزیابی قرار دهد.

کیانی افزود: من پیشنهاد می کنم همانطور که دانش آموزان ما به صورت اختصاصی در مدارس وارد رشته هنر یا فنی می شوند بتوانند وارد رشته زبان خارجی شوند و بعدها معلمان زبان خارجی نیز از میان این دانش آموزان مجددا به مدارس راه یابند با یک پایه قوی و آمادگی کامل.

منبع: پانا

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: