۱۹ تیر ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۵۶

افزایش واردات روغن به کشور؛ روغن پالم در صدر جدول

روغن پالم مشتقات آن، رتبه نخست واردات روغن را در دو سال گذشته به ایران داشته است. این در حالی صورت پذیرفته که مصرف زیاد اسید پالمتیک که ۴۴ درصد روغن پالم را تشکیل می‌دهد، موجب افزایش کلسترول خون و احتمال وقوع بیماری‌های قلبی و عروقی می‌شود.

روغن پالم وارداتیبه گزارش عیارآنلاین، مقایسه آمار واردات دانه‌های روغنی به کشور در سال ۹۴، نشان از افزایش آن نسبت به سال ۹۳ دارد. در سال ۹۳، ۶۰۰ هزار تن دانه روغنی به ارزش بیش از ۴۰۰ میلیون دلار به کشور وارد شده بود که این میزان در سال ۹۴، از نظر وزنی به بیش از سه برابر و از نظر ارزشی به حدود ۲٫۵ برابر افزایش یافته است. روغن ساخته‌شده نیز در سال ۹۳، به میزان حدود ۲۰ هزار تن، به ارزش ۳۰ میلیون دلار و در سال ۹۴، بیش از ۶۵ هزار تن، به ارزش حدود ۶۰ میلیون دلار به کشور وارد شده است. از این میان، روغن پالم کرنل و سایر مشتقات پالم بیشترین حجم واردات روغن را در دو سال گذشته داشته است.

واردات بالای روغن پالم در حالی صورت پذیرفته که مصرف زیاد اسید پالمتیک که ۴۴ درصد روغن پالم را تشکیل می‌دهد، موجب افزایش کلسترول خون و احتمال وقوع بیماری‌های قلبی و عروقی می‌شود. وجود اسیدهای چرب اشباع در این روغن سبب می‌شود که این روغن در دمای محیط حالت نیمه‌جامد تا جامد داشته باشد. ازآنجاکه این روغن بدون نیاز به هیدروژناسیون و تولید اسید چرب ترانس به فرم جامد و غیرجامد در دسترس است، باعث شده تا مصرف روغن پالم روند افزایشی داشته باشد.  تولید روغن پالم در سال ۲۰۰۵ با پیشی گرفتن از تولید روغن سویا، رتبه اول در انواع روغن‌ها را به خود اختصاص داده و در سال‌های اخیر، تولید جهانی پالم به حدود ۵۰ میلیون تن رسیده و پس از آن سویا، کلزا و آفتابگردان قرار گرفته‌اند. طبق گزارش انستیتو ملی بهداشت و سازمان کشاورزی ایالات‌متحده در سال ۲۰۰۶، روغن نخل (پالم) جایگزین ایمنی برای روغن‌های نسبتاً هیدروژنه (حاوی اسیدهای چرب ترانس) در صنایع غذایی نیست، چراکه همچون چربی‌های ترانس، موجب افزایش کلسترول بد (LDL) و آپولیپو پروتئین B می‌شود.

در ابتدای امسال در حوزه مدیریت واردات انواع روغن و دانه‌های روغنی، باوجود اجرای طرح خوداتکایی دانه‌های روغنی در کشور، شرط اخذ مجوز و ثبت سفارش از وزارت جهاد کشاورزی برای واردات ۲۰ نوع روغن و دانه‌های روغنی برداشته شد؛ به‌نحوی‌که واردات بادام‌زمینی، مغز نارگیل، دانه کتان، هسته میوه نخل، دانه پنبه، دانه روغن کرچک، دانه کنجد، دانه خردل، دانه خربزه، گل رازک، دانه اقاقیا، روغن بادام‌زمینی و اجزای آن، روغن‌زیتون و اجزای آن، روغن نخل و اجزای آن، روغن نارگیل، روغن خام تخم کتان و اجزای آن، روغن خام ذرت و اجزای آن، روغن کرچک و اجزای آن، روغن کنجد و اجزای آن و روغن جلا و اجزای آن نیازی به اخذ مجوز قبل از ثبت سفارش از وزارت جهاد کشاورزی ندارد.

عمده روغن مصرفی در کشور به ترتیب روغن سویا، پالم،کلزا و آفتابگردان است. بهترین نوع روغن، روغن‌های مایع گیاهی هستند، به‌خصوص روغن کلزا، زیتون و کنجد که استفاده از آن‌ها بیش از سایر روغن‌های مایع گیاهی توصیه می‌شود. ازآنجاکه ایرانی‌ها از مواد غذایی حاوی امگا۳ -مثل روغن ماهی- کم استفاده می‌کنند‌، متخصصین تغذیه استفاده از این روغن‌ها را پیشنهاد می‌کنند تا تأمین‌کننده امگا۳ مورد نیاز بدن باشند. روغن‌های مایع گیاهی دیگر، مثل آفتابگردان، ذرت، گندم و… در اولویت‌های بعدی قرار دارند، چون این روغن‌ها منبع امگا۶ هستند و ما به‌اندازه کافی امگا۶ را از سایر منابع غذایی گیاهی مثل سبزی‌ها و میوه‌ها دریافت می‌کنیم.

به‌طورکلی ما ۳۰ درصد از انرژی روزانه خود را از چربی‌ها به دست می‌آوریم که ۱۰درصد آن از اسیدهای چرب اشباع، ۱۰درصد آن از اسیدهای چرب چند غیراشباع  و ۱۰درصد دیگر آن از اسیدهای چرب تک غیراشباعی به دست می‌آید. اگر روغن‌های حیوانی این توازن را برقرار کنند و این مقدار را پوشش دهند، استفاده از آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند.

در مورد ماندگاری روغن‌ها باید گفت، روغن زود اکسیده می‌شود؛ بنابراین باید اولاً در دمای پایین نگهداری شود و ثانیاً در معرض حرارت نباشد. روغن‌های هیدروژنه یا جامد، مدت بیشتری در حرارت معمولی اتاق قابل نگهداری هستند و در مقایسه با روغن‌های مایع حرارت را بهتر تحمل می‌کنند. باوجود مزیتی که روغن‌های هیدروژنه و جامد در تحمل درجه حرارت بالا دارند، با توجه به دارا بودن اسیدهای چرب ترانس، پیشنهاد می‌شود که برای سرخ کردن مواد غذایی، از روغن‌های مایع مخصوص سرخ‌کردنی استفاده شود؛ تحقیقات نشان می‌دهد که اسیدهای چرب ترانس در ایجاد سرطان نقش دارند.

در روغن‌های سرخ‌کردنی، مضرات تغذیه‌ای روغن‌های جامد را از بین برده‌اند، و از طرف دیگر، فسادپذیری روغن‌های مایع را هم ‌‌به ‌تأخیر انداخته‌اند. روغن‌های مایع  نسبت به روغن‌های هیدروژنه در مقابل حرارت حساس‌ترند و زودتر دچار ضایعات مولکولی می‌شوند که این ضایعات، آن‌ها را فاسد کرده و موجب ایجاد ترکیبات سرطان‌زا می‌شود؛ البته روغن‌های جامد گیاهی و حیوانی هم در مقابل حرارت تخریب می‌شوند، اما این عمل در آن‌ها دیرتر اتفاق می‌افتد. در مورد حرارت دادن به روغن، واژه‌ای به نام درجه دود وجود دارد، یعنی درجه حرارتی که روغن شروع به دود کردن می‌کند که هر چه درجه دود روغنی بالاتر باشد، یعنی در مقابل حرارت مقاوم‌تر است.

در نهایت ذکر این نکته الزامی است که در مبحث روغن‌ها، تعدادی فاکتور مثبت وجود دارد که هرچه در روغنی بیشتر باشد، نشان از کیفیت و سلامت بالای آن روغن دارد؛ این فاکتورها شامل میزان امگا۳، درجه دود، نسبت امگا ۳ به امگا۶ و اسیدهای چرب غیراشباع هستند. فاکتورهای منفی و مضر در روغن شامل اسید چرب ترانس، اسید چرب اشباع و کلسترول (که تنها در روغن‌های حیوانی وجود دارد) می‌شوند.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: