۳۰ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۵۸

«بازار کار»؛ نقطه کور هدایت تحصیلی

کلید اینکه دانش‌آموزان ابتدایی امروز، تولیدکنندگان آینده باشند یا مصرف‌کنندگان و اینکه توانایی ایجاد اشتغال داشته باشند یا صف‌های منتظران استخدام و آمار نرخ بیکاری را افزایش دهند، در دست آموزش و پرورش است؛ تحقق این مسئله، اقتصاد مقاومتی را در آموزش و پرورش محقق می‌کند.

هدایت تحصیلی_مشاوره_انتخاب رشتهبه گزارش عیارآنلاین، با وجودی که تغییر پایه انتخاب رشته تحصیلی از دهم به نهم و تدوین آیین‌نامه جدید براساس مطالبات سند تحول، هدایت تحصیلی را به مسئله روز آموزش و پرورش بدل کرده، اما جزئیات منتشره آیین‌نامه مزبور نشان می‌دهد آسیب‌های گذشته و سنتی هدایت تحصیلی دانش‌آموزان در نظام تعلیم و تربیت ماندنی است و آموزش و پرورش به قرار گذشته، دانش‌آموزان را به سمت بازار کاری هدایت می‌کند که نه آن را می‌شناسند و نه مهارت تطبیق خود با آن را دارند. اقتصاد مقاومتی نیز تاکنون نتوانسته در اصلاح این نگاه سیستم آموزشی به تأمین و بهره‌وری نیروی انسانی، جایی برای خود دست و پا کند.

شاید هفته مشاغل و مسائل مربوط به آن تنها نقطه اتصال آموزش و پرورش با بازار کار باشد، وگرنه با شرایط کنونی هیچ فصل مشترکی میان فارغ‌التحصیلان آموزش و پرورش و بازار کار وجود ندارد و هرگز آموزش و پرورش بازار کار را به عنوان کارفرمای خود به حساب نیاورده است. بیگانگی فارغ‌التحصیلان با اشتغال، بازار کار و نیازهای حال و آینده‌اش مؤید این ادعا است. همچنین آموزش و پرورش در ورود اقتصادی دانش‌آموزان به اجتماع، نقاط ضعف فراوانی دارد، به طوری که نتوانسته میان کودک کار و دانش‌آموزی هدفمند و برنامه‌مند، وجه تمایزی معرفی کند. در حال حاضر، هدایت تحصیلی، رفع تکلیف فرمایشی در نظام آموزشی ما است که وجه سنتی آن، همچنان در برابر آیین‌نامه‌ها، برنامه‌‌ها، بخشنامه‌ها و ابلاغیه‌ها مقاومت می‌کند؛ تنها راه شکست این مقاومت به نفع خواسته‌های ملی، شناخت خود آموزش و پرورش از مشاغل و بازار کار و نیازهای آن، ارتباط مؤثر و مستمر با اتاق‌های آینده‌پژوهی شغلی جوامع و نیازسنجی نیروی انسانی از قسمت‌های مختلف تولید و خدمات است. در غیر این‌صورت، حضور در اتاق‌های دربسته وزارتی دردی از این بیماری نمی‌کاهد.

هدایت تحصیلی یا هدایت تحمیلی؟

یکی از مفاد آیین‌نامه جدید هدایت تحصیلی است که مسعود شکوهی، مدیرکل امور تربیتی و مشاوره وزارت آموزش و پرورش در نشست خبری خود از آن سخن گفت، حضور مشاوران و آموزش آنها در خصوص نحوه هدایت دانش‌آموزان است. با این حال، این مسئله به قوت خود باقی است که وقتی مشاورهای تحصیلی مقیم مدارس و اولیای مدارس، خود شناختی از بازار کار و نیازهای نوپدید و زوایای آن اطلاع و تحلیلی ندارند، دانش‌آموزان را به کدام سمت هدایت خواهند کرد و چگونه دانش‌آموزان را با بازار کار آشنا می‌کنند.  آموزش و پرورش طی سال‌هایی که داعیه هدایت تحصیلی دانش‌آموزان را داشته، یک بار هم آزمونی از جاگزینی شغلی مناسب دانش‌آموزان هدایت تحصیلی شده را نگرفته تا بداند عملکردش نمره قابل قبولی داشته یا نه؛ و از کارفرمایان و فعالان اقتصادی در مورد نیروی‌های آموزش داده خود نظرسنجی نکرده است. طبیعی است تا زمانی که این خود‌ارزیابی در آموزش و پرورش نباشد، انتخاب رشته سنتی هم دست از سر دانش‌آموزان برنمی‌دارد، حالا هزار تا آیین‌نامه هم تدوین شود و به قول شکوهی، هر کدام ۲٫۵ سال هم وقت و انرژی از آموزش و پرورش بگیرد.

استیضاح وزیر به خاطر نرخ بیکاری

آیا برنامه‌ریزان و سیاست‌گذاران تعلیم و تربیت برآوردی از مشاغل ۱۰ سال آینده کشور دارند تا بدانند دانش‌آموزان پایه ابتدایی را برای کدام مقصد اقتصادی تربیت می‌کنند. تولید، مصرف، خدمات، تحقیقات و…؟ بدون این کار، گفته‌های مدیرکل امور تربیتی و مشاوره وزارت آموزش و پرورش مبنی بر اینکه «در آیین‌نامه جدید هدایت تحصیلی، فرآیندی پیش‌بینی شده است و کار هدایت تحصیلی از اول ابتدایی آغاز می‌شود»، در حد یک ادعا باقی می‌ماند. کلید اینکه دانش‌آموزان ابتدایی امروز، تولیدکنندگان آینده باشند یا مصرف‌کنندگان و اینکه توانایی ایجاد اشتغال داشته باشند یا صف‌های منتظران استخدام و آمار نرخ بیکاری را افزایش دهند، در دست آموزش و پرورش است؛ اگرچه این مسئولیت را نپذیرد یا اجرای آن را فرمایشی از سر بگذراند. شاید در آینده به روزی برسیم که نمایندگان ملت، وزیر آمورش و پرورش را برای افزایش نرخ بیکاری استیضاح کنند.

تحقق این مسئله، اقتصاد مقاومتی را در آموزش و پرورش محقق می‌کند؛ اگرچه پرچمی منقش به این کلیدواژه را در دست نداشته باشد.

منبع: روزنامه جوان

۲

تلگر

چهره‌

    دیدگاه تازه‌ای بنویسید: