۶ خرداد ۱۳۹۴ ساعت ۱۰:۱۴

تفاوت ضریب سختی کار میان زنان و مردان

با بازگشت به قانون کار (که ویرایش‌های متعددی به‌صورت سالانه روی آن صورت گرفته) امروز این پرسش مطرح می‌شود که آیا پارادایم موجود همه جوانب فطری و انسانی را سنجیده است؟

به گزارش عیارآنلاین، توسعه جوامع صنعتی و پیشرفت شهرنشینی طی چند قرن گذشته، رسوم و عرف‌های اجتماعی مختلفی را برای ملت‌ها به ارمغان آورده که بنای برخی از آن‌ها منطبق بر اصول مدرنیته بوده و دچار چالش‌هایی با فضای رفتاری جوامع شده است.

یکی از همین چالش‌ها اصالت نفع و سود و ارزشیابی اجتماعی بر مبنای کار درآمدزا و سودمحور است. به‌گونه‌ای که همه افراد جامعه باید کارکرده و در رشد اقتصادی و صنعتی نقش ایفا کنند. (البته مبانی تاریخی و فلسفی چنین رویکردهایی اصولی متفاوت با ظواهرشان دارد که در مجالی دیگر بدان خواهیم پرداخت) بدین گونه شاهد هستیم که کار (به مفهوم کسب و پیشه) در هر شرایطی و با هر میزان توانایی فردی برای همگان واجب شده و برخورد با این رویکرد یا انتقاد از آن، با انواع اتهامات روبرو می‌شود.

اما ازآنجایی‌که این امر در کشور ما نوظهور بوده و حضور زنان در فضای کسب‌وکار و پیشه‌وری سابقه کوتاه‌تری دارد، لذا قانون‌گذار مسلمان، به‌تازگی با چالش‌های این‌چنینی در فضای اشتغال مواجه شده و هنوز بند به بند قانون کار (که برگشتی از قوانین موجود بین‌المللی به زبان فارسی است) بر اساس مبانی فرهنگ ایرانی (حتی پیش از حضور اسلام در ایران، زن از مقام و جایگاه مطلوبی برخوردار بوده و مراتب احترام مادری و همسری خود را دارا بوده است) و اخلاق و ملاحظات اسلامی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار نگرفته است.

با بازگشت به قانون کار (که ویرایش‌های متعددی به‌صورت سالانه روی آن صورت گرفته) امروز این پرسش مطرح می‌شود که آیا پارادایم موجود همه جوانب فطری و انسانی را سنجیده است؟ آیا پاسخی درخور برای سؤالات زیر وجود دارد؟

* برای برخی کارهای سخت ضریب سختی کار منظور می‌شود که البته محول کردن کارهای سخت و زیان‌آور به زنان بر اساس قانون کار ممنوع است. آیا (به‌عنوان‌مثال) سختی کار برای شغل رانندگی ماشین‌های سنگین و نیمه سنگین یا نظافت معابر و ساختمان‌ها برای زن و مرد یکسان است؟ حضور در محیط بیمارستان و تبعات سلامتی فیزیکی و روانی آن برای پرستاران زن و مرد یکسان است؟

* آیا مبنای ۸ ساعت کار در روز یا ۴۰ ساعت کار در هفته با مبانی همانند فیزیولوژیک در زن و مرد بررسی‌شده یا در این مورد یکسان فرض شده‌اند.؟

* آیا میان مرد متأهل و مجرد در توان کاری و انطباق با حجم ثابت ساعات کاری تفاوتی هست؟ و آیا زن مجرد با زن متأهل یا زن متأهل دارای فرزند، برابری استعداد و توانایی در کاردارند؟ آیا توانمندی ایشان در همه فضاهای کاری باهم برابر است؟

*مؤلفه‌ای مانند سن در حجم ساعات کاری روزانه افراد چه نقشی دارد؟ آیا برای شغلی مانند صندوق‌داری بانک و فروشگاه، زنان و مردان در همه رده‌های سنی توانمندی یکسانی دارند؟

با در نظر گرفتن مسئولیت‌های محوله به زنان و مردان طی مراحل مختلف زندگی، و تفاوت جسمی ایشان در ایفای نقش‌ها، همچنین با بررسی نکات فوق که در قانون کار یا خدمات کشوری هیچ‌گونه ما به ازایی ندارند، بایستی در سه بخش آنالیز شغل، محاسبه ضریب سختی مشاغل و جنسیت شاغل، ملاحظاتی در واگذاری وظایف با توجه به سطح سنی ایشان لحاظ شود.

لذا با توجه به حضور کم‌سابقه زنان ایرانی در حوزه کارهای سخت (نه با تعریف قانون کار بلکه با لحاظ کردن استعدادهای فطری زن)

الف) برخی مشاغل ویژه ایشان سخت و زیان‌آور معرفی‌شده و از ادامه فعالیتشان جلوگیری به عمل آید (یا حتی‌المقدور از استخدام‌های بعدی و جدید جلوگیری شود) چراکه عمده‌ترین دلیل حضور زنان در چنین مشاغلی، بهره‌کشی و ارائه خدمات ارزان‌تر (نسبت به مردان) بوده است.

ب) در دسته‌بندی ضریب سختی مشاغل مختلف، میان زن و مرد تمایز قائل باشد.

ج) معیار حضور در سرکار برای سنین مختلف، میان زنان و مردان متفاوت باشد. به عبارت بهتر جوانان می‌توانند حتی بیش از ۴۰ ساعت در هفته با تمام توان کار کنند. اما با ورود به دوران میان‌سالی این بازه به‌شدت کاهش خواهد یافت. (استدلال مالی و بازگشت سرمایه این امر را می‌توان در شرایط بازنشستگی و پوشش‌های بیمه‌ای جستجو کرد. به این معنا که کمبود ساعات کاری و پرداخت‌های بیمه‌ای افراد در پایان عمر کاری با توانمندی مضاعف ایشان و عدم هزینه‌های قابل‌توجه درمانی در دوران جوانی پوشش داده‌شده است و شرکت بیمه و کارفرما خیلی پیش از آغاز هزینه کرد سرمایه‌های کارگران، مبالغ آن را دریافت کرده‌اند)

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: