۶ دی ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۰۴

پیشنهاد توقف ۱ماهه صادرات نفت ایران و ۴ صادرکننده بزرگ برای افزایش قیمت

کارشناس انرژی شبکه کانون‌های تفکر ایران (ایتان) گفت: اقدام موثری که کشورهای ایران، روسیه، عراق، الجزایر و ونزوئلا می توانند برای افزایش قیمت نفت انجام دهند، اجرای پیشنهاد توقف یک ماهه عرضه نفت به بازارهای جهانی است.

به گزارش عیارآنلاین، سجاد حسین نیا در گفت‌وگویی اظهار داشت: در نشست اخیر اوپک برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس با پیروی از سیاست های غرب جلوی اجرای اقدامات جدی برای افزایش قیمت نفت را گرفتند، با این حال این امکان فراهم بود تا وزارت نفت اقدامی اعتراضی انجام دهد و جلوی کاهش بیشتر قیمت را بگیرد؛ حتی بروز یک مخالفت و ترک کردن جلسه اوپک از سوی وزیر نفت می توانست بر بازار نفت اثرگذار باشد و جلوی کاهش قیمت را بگیرد.

سجاد حسین نیا

وی افزود: فعالان بازار نفت به نشست اخیر اوپک حساس شده بودند و همین که ادامه روند موجود را مشاهده کردند، قیمت نفت به یکباره افت محسوسی پیدا کرد.

کارشناس انرژی شبکه کانون‌های تفکر ایران (ایتان) تصریح کرد: قبل از شروع نشست اوپک هم اعلام کرده بودیم که غربی ها به دنبال کاهش قیمت نفت به زیر ۶۰ دلار هستند و گفتیم که جیمز وولسی رییس سابق سیا در مصاحبه ای گفته بود که برای افزایش فشار بر ایران و روسیه لازم است قیمت نفت را به زیر ۶۰ دلار بکشانیم، با این وجود همچنان مسوولین کشور به صورت منفعلانه از اقدامات کشورهای عربی انتقاد می کنند و اقدامی پیش‌دستانه پیگیری نمی شود.

حسین نیا با بیان اینکه مجموع عرضه نفت به بازارهای جهانی توسط کشورهای ایران، روسیه، عراق، الجزایر و ونزوئلا مجموعا ۱۱ میلیون بشکه نفت در روز است، گفت: یک پیشنهاد مهم در این زمینه مطرح شده که ایران به همراه این چند کشور با انجام یک توافق به صورت محدود برای مدت یک ماه عرضه نفت به بازارهای صادراتی خود را متوقف کنند که این اقدام می تواند به سرعت قیمت نفت را افزایش دهد و در مقایسه با فروش نفت با قیمت پایین، مزایای اقتصادی بیشتری را نصیب کشور کند.

این کارشناس انرژی با تاکید بر ضرورت اجرای این پیشنهاد به صورت فعالانه از طرف شرکت ملی نفت افزود: در یک سال آینده اگر تنها یک ماه عرضه نفت را متوقف کنیم و قیمت نفت را حداقل از ۶۰ به ۷۰ دلار برسانیم بیش از عرضه نفت ۶۰ دلاری در همان دوره درآمد کسب می کنیم؛ در این حالت دست کم ۲ میلیارد دلار بیش از وضعیت فعلی نصیب کشور می شود.

منبع: تسنیم

تلگر

چهره‌

۴ دیدگاه
  1. ناشناس :

    یعنی واقعا خودتون خندتون نمی گیره از این حرفاتون؟ الان ما یک ماه قطع کنیم چی میشه؟ قیمت میره بالا؟ به فرض که بره چی نصیب ما میشه؟ قیمت نفتی که ما نمی فروشیم بره بالا دقیقا به چه درد ما می خوره؟ که عربستان و روسیه خوش به حالشون بشه؟ یعنی ما خودمونو قربانی کنیم که اونا صفا کنن؟ بعد که دوباره بریزیم توی بازار چی میهش؟ قیمت بالا می مونه یا میاد پایین دوباره؟ عزیز من کل دعوای روسیه و عربستان اینه که اونا می گن هرچقدر قیمت بیاد پایین سهمشونو کم نمی کنن توی تولید بعد ایران بیار بپره وسط بگه دعوا نکنید خب من کم می کنم؟ کل افت قیمت دعوا بر سر سهم بازاره بعد ما خودمون به دست خودمون بریم از بازار بیرون؟ بعد پالایشگاهی که الان از ما نفت میخره همینجور عاشقانه منتظر بازگشت ما می مونه یا میره از یکی دیگه خرید می کنه؟ بعد وقتی رفت خرید و قرارداد چند ماهه بست و احتمالا پالایشگاهشو هم روی اون خوراک تنظیم کرد دوباره دیوانه است بیاد پیش تو؟ یکم فکر کنید. توی موضوعاتی که در حد سوادتون نیست مجبور نیستید اعلام نظر کنید. توی همون قیمت بنزین و خوراک و اینا کار کنید خوبه

    • سالاری :

      توجه ناشناس عزیز را به دو نکته جلب میکنم:
      ۱٫ بازار جهانی نفت بیش از آنکه تحت تأثیر میزان واقعی عرضه و تقاضا باشد، متأثر از جو روانی آن است، لذا مطرح کردن چنین پیشنهادی -حتی اگر عملی نشود- در جهت افزایش قیمت نفت مؤثر خواهد بود.
      ۲٫ چنانچه ایران بتواند با یک دیپلماسی قوی -که متأسفانه در طول این یک سال بر قضیه مذاکرات هسته ای متمرکز شده است- کشورهای صادر کننده نفت را با خود همراه نماید، توقف فروش نفت این چند کشور می تواند قیمت نفت را به سرعت تعدیل کند. به دو دلیل هم می توان پیش بینی کرد که بازار فروش نفت از دست نمی رود، اول اینکه میزان نفتی که از بازار خارج می شود به حدی زیاد است که هیچ کشوری توان جبران آن را نخواهد داشت، علاوه بر این چنانچه مدت اجرای این پیشنهاد کم باشد، فرصت جایگزینی خریداران و فروشندگان نخواهد بود.
      باید به این نکته هم توجه نمود که کشورهایی که در این پیشنهاد نام آنها مطرح شده است، با ایران منافع مشترک سیاسی دارند و لذا در صورت فعال شدن دیپلماسی کشور، امکان همراه کردن آنها در این جهت وجود خواهد داشت.
      دوست عزیز، بالاخره ایران یک روز باید در زمینه قیمت گذاری نفت به ایفای نقش بپردازد و به سر سپردگی در برابر سیاستهای دیگران در این زمینه پایان دهد. خوب است از اینجا شروع کنیم!

  2. ناشناس :

    دوست عزیز شما جواب بنده رو ندادی. من دارم عرض می کنم به شما که اساسا دعوای روسیه و عربستان بر سر این بود که چه کسی تولید را کاهش دهد. ارجاع میدم شما رو به صحبت های نواک و سعود الفیصل و دیدارهایی که در مسکو مسئولان این دو کشور پیش از اوپک داشتن. که نهایتا یک هفته مانده به اوپک نواک اعلام کرد روسیه حاضر خواهد بود تا ۳۰۰ هزار بشکه را کاهش دهد اما عربستان باز هم کوتاه نیامد. یعنی اساسا دعوا بر سر این است که چه کسی کمتر تولید کند. حالا شما به من بگو اینکه ایران به یکباره بپره واسط بگه من کم می کنم دقیقا یعنی چی؟ اینکه یکبار دیگه به همه جهان، جهان سومی بودن خودمون رو نشون میدم و باز هم از اعتبار کشور در معادلات جهانی کم می کنیم بماند، این اتفاق چه نفعی داره واسه ما قیمت نفت میره بالا؟ دوباره وقتی بریزیم توی بازار نمیاد پایین اونوقت؟ این کشورهایی که اسم بردید که با این پیشنهاد همراه بشن اولا اینقدر عقل دارن که دست به این کارای انتحاری نزنن و بفمن به خطر انداختن عرضه اونم به این شکل اعلام جنگ محسوب میشه و تبعاتش غیر قابل اندازه گیری هست دوما اینقدر به پول نفت محتاج هستن که حتی یک روز هم تاب چشم پوشی از پول نفت رو ندارن.
    اینکه می فرمایید ما تعیین کننده قیمت نفت باشیم خب بسم الله بریم توی بازار های جهانی توی بورس خرید کنیم قیمت نفت های شاخص رو ببریم بالا. نفت ما و عربستان و همه دنیا از روی قیمت برنت یا دبی و عمان مشخص میشه. به جای کارای انتحاری تولید نفتمون رو ببریم بالا برسیم به ۱۰ میلیون عربستان بعد اونوقت به اندازه تولیدمون سعی کنیم اثرگذار باشیم. ما فقط ۱ میلیون نفت صادر می کنیم دوست عزیز، حواست باشه آذربایجان هم همین حول و حوش تولید می کنه و میفروشه.

    • سالاری :

      چرا همیشه ابتکار عمل باید در دست دیگران باشه و ما منفعلانه رفتار کنیم؟
      چرا از ارائه پیشنهادهای جدید و عملی کردن آنها هراس داریم؟
      دوست عزیز! یکی از اصلی ترین مشکلات ساختار نفتی ما که می توان آن را به کل بدنه دولت تعمیم داد، این است که همیشه می خواهیم همان روال موجود را پی بگیریم و کاری نداریم که این روال درست است یا خیر، راه حل بهتری به عنوان جایگزین وجود دارد یا خیر؟
      این یعنی جهان سومی بودن!
      عامل موفقیت کشورهای جهان اول و توسعه یافته این است که منتظر من و شما نمی مانند که بعد جواب ما را بدهند، بلکه دست به خلاقیت می زنند و چندین حرکت طرف مقابل را هم پیش بینی می کنند و در مقابل آن راهکار ارائه می دهند.
      احساس می کنم که این نگاه منفعلانه و به دور از ابتکار عمل در نظرات شما وجود دارد.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: