۱ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۰۸:۴۳
سوزاندن گازهای همراه نفت

لزوم توجه به پیچیدگی‌های قیمت‌گذاری گاز ترش همراه نفت

برای کاهش سوزانده شدن گازهای همراه نفت با ترشی بالا، ارائه قیمت پایه گاز باید به نحوی باشد که با لحاظ هزینه‌های عملیاتی، قیمت تمام شده برای سرمایه‌گذار به ازای تولید برق نسبتاً کمتر از قیمت تمام شده برای انجام این کار با استفاده از گاز شیرین باشد.

به گزارش عیارآنلاین، توجه سیاستگذاران و مدیران وزارت نفت به کاهش سوختن گازهای همراه نفت و ضرورت استفاده بهینه از این گازها از جمله اتفاقات امیدوار کنند صنعت نفت در ماه های اخیر است.

گاز همراه

این اتفاق در حالی رخ داده است که تاکنون درباره چگونگی استفاده بهینه از گازهای همراه نفت در حال سوختن واکنش‌های متفاوت و منفعلانه از سوی مدیران و تصمیم‌گیران وزارت نفت ارائه می‌شد، اما به غیر از احداث طرح‌های بزرگ، پر هزینه و زمان‌بر گاز و گاز مایع (NGL)، اقدامی متناسب با الزامات استفاده از این گازها، انجام نمی گرفت.

با توجه به همین موضوع، اخیراً دولت یازدهم اقدام به ایجاد بسترهای لازم برای ورود متقاضیان و سرمایه‌گذاران غیر دولتی به منظور استفاده از گازهای همراه نفت کرده است و در اولین قدم، قیمت پایه گازهای همراه نفت را تعیین کرده است. در این باره، علی کاردر، معاون سرمایه‌گذاری و تامین منابع مالی شرکت ملی نفت ایران در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس گفته است: « قیمت پایه گاز با توجه به میزان ترشی گاز متفاوت است اما به طور متوسط قیمت پایه گاز حدود ۳ سنت در هر متر مکعب است که البته برای گازهای ترش‌تر قیمت پایه قدری از این هم کمتر خواهد بود.»

هرچند تعیین قیمت پایه برای فروش گاز همراه نفت، به نوبه خود گامی مهم و موثر جهت ایجاد فضای شفاف برای ورود سرمایه‌گذاران به این بخش است اما این مبنای قیمت گذاری به صورت میانگین اعلام شده است، به گونه ای که قیمت متوسط هر دو گروه گازهای همراه نفت با ترشی بالا و گازهای همراه نفت ترشی کم (یا به اصطلاح گاز شیرین)، رقم ۳ سنت خواهد بود.

در ادامه به بررسی بیشتر این مدل تعیین قیمت خواهیم پرداخت. نخستین سوال پیش روی سرمایه‌گذاران غیر دولتی جهت ورود به این بخش، مقایسه این قیمت پیشنهادی با قیمت فعلی فروش گاز به نیروگاه‌ها است. به عبارت دیگر، قیمت گاز تحویلی به نیروگاه‌ها در شرایط فعلی چه میزان است که سرمایه‌گذار بخواهد اقدام به استفاده از گاز همراه نفت به منظور تولید برق نماید.

لذا به نظر می‌رسد که تعیین قیمت میانگین با هدف تولید برق را نمی‌توان به تنهایی و بدون انجام مقایسه با شرایط مشابه یعنی تولید برق در در نیروگاه‌های فعلی، به عنوان معیار مناسبی قلمداد کرد. به صورت متوسط، حجم گاز مورد نیاز برای تولید یک مگاوات ساعت برق، ۳۰۰ متر مکعب است، لذا با این فرض که حجم گاز ورودی فارغ از محل تامین و مشخصات آن همان عدد مذکور است، تفاوت در میزان ترشی یا شیرینی گاز همراه نفت می‌تواند بهای تمام شده برای رساندن این گاز به شرایط استاندارد جهت تولید برق را متفاوت کند.

بدین معنی که در صورت شیرین‌تر بودن گاز همراه نفت ، میزان تاسیسات لازم برای رساندن آن گاز به شرایط استاندارد مورد استفاده برای تولید برق کاهش می یابد و به تبع آن هزینه‌ها برای تولید هر کیلووات ساعت برق نیز کمتر خواهد شد. این در حالی است که اگر گاز تحویلی به سرمایه‌گذار، میزان سولفید هیدروژن زیاد یعنی ترشی بالایی داشته باشد، احداث واحدهای فرآورش گاز برای رساندن آن گاز به شرایط استاندارد برای تولید برق، هزینه‌های به مراتب بالاتری ایجاد خواهند کرد.

به عبارت دیگر، اینکه هرچند ممکن است این موضوع که قیمت پایه برای گازهای ترش در ابتدا پایین‌تر از حد میانگین در نظر گرفته شده است، مناسب و مطلوب به نظر برسد اما در نهایت با محاسبه هزینه‌های شیرین سازی گاز، هزینه تمام شده برای سرمایه‌گذار به قیمت تعیین شده برای گاز شیرین نزدیک خواهد شد و شاید حتی فراتر از آن نیز برود.

حال این پرسش مهم مطرح می شود که تعیین قیمت پایه به صورت میانگین ۳ سنت چگونه می‌خواهد برای سرمایه‌گذار متقاضی استفاده از حجم بالای گازهای همراه نفت ترش در حال سوزانده شدن، توجیهی ایجاد کند و سبب تشویق آن برای ورود به این عرصه شود؟

لذا پیشنهاد می‌شود برای کاهش سوزانده شدن گازهای همراه نفت با ترشی بالا، ارائه قیمت پایه به نحوی باشد که با لحاظ هزینه‌های عملیاتی، قیمت تمام شده برای سرمایه‌گذار به ازای تولید هر کیلووات ساعت برق نسبتاً کمتر از قیمت تمام شده برای انجام این کار با استفاده از گاز شیرین باشد. به نظر می‌رسد اگر چه پیشنهاد رقم پایه ۳ سنت برای گازهای همراه نفت شیرین در حال سوختن با در نظر گرفتن برخی ملاحظات، نسبتاً مناسب است ولی در مورد گازهای همراه نفت ترش به این سادگی و با دادن تخفیفاتی جزئی نمی‌توان زمینه ورود سرمایه‌گذاران غیر دولتی و اجرای طرح‌های استفاده بهینه از این گازها در کشور را فراهم کرد.

همچنین با توجه به تعیین زمان ۵ سال جهت تضمین ارائه گاز به سرمایه‌گذاران، چگونگی امکان بازگشت سرمایه برای طرح‌های با حجم سرمایه‌گذاری بالا در مناطقی که امکان اختصاص گاز ترش وجود دارد، در هاله‌ای از ابهام قرار خواهد گرفت.

علاوه بر این، از آنجایی که قیمت گاز تحویلی به نیروگاه ها ۱۰۰ تومان یعنی حدود ۳٫۷ سنت در هر متر مکعب است و قیمت میانگین گازهای همراه نفت ۳ سنت است، قطعا در برخی موارد برای گازهای شیرین، قیمت گازهای همراه نفت بالاتر از قیمت‌های فعلی گاز تحویلی به نیروگاه‌ها است. در این وضعیت، مشخص نیست چه امتیازی یا امتیازاتی برای جلب سرمایه‌گذاران از سوی وزارت نفت در این حوزه در نظر گرفته خواهد شد؟ پاسخ به این سوال موضوع دیگری است که در آینده مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

منبع: فارس

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: