۲۷ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۱۵

انتظار جوانان برای بهبود فضای کسب و کار در کشور

بالا بودن نرخ بیکاری به ویژه جوانان اکنون به مهمترین دغدغه خانواده ها و جوانان تبدیل شده به طوری که فارغ التحصیلان دانشگاهی که اکنون در زمره پرتعدادترین جویندگان کار به شمار می روند، در انتظار بهبود فضای کسب و کار با هدف دستیابی به شغل مناسب هستند.

به گزارش عیار انلاین،افزایش جمعیت دانشگاهی طی سه دهه اخیر که زمانی تصور می شد، دانشگاه زمان ورود آنها به بازار کار را با تاخیر مواجه می کند اکنون با پایان تحصیلات خود در خیل عظیم بیکاران تحصیلکرده قرار گرفته و در انتظار یافتن شغل متناسب با رشته تحصیلی خود هستند.

بیکاری
تردیدی نیست، تحصیلات دانشگاهی لازم است اما کافی نیست زیرا بسیاری از مشاغل کشور می تواند با کسب مهارتی کوتاه مدت به انجام برسد و ضرورتی ندارد که فرد به دانشگاه برود تا بتواند یک فرصت شغلی مطلوب برای خود بیابد.

اقتصاد ایران که به طور عام متکی بر درآمدهای نفتی است و طی بیش از سه دهه نه تنها نتوانسته درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز را صرف توسعه پایدار کند بلکه آحاد جامعه را وابسته به این درآمد کرده است.

بخش وسیعی از جویندگان کار در آرزوی یافتن کار در دستگاهها و نهادهای دولتی هستند تا سهمی از درآمدهای نفتی را صاحب شوند غافل از آنکه بازار کار ایران نیاز به برقکار، لوله کش، تراشکار، جوشکار، مکانیک، تعمیرکار وسایل خانگی، خیاط و در نهایت تکنسین ماهر در بخش های مختلف دارد و نیاز نیست که همه به دانشگاه بروند.

توجه به رشته های مهارتی به معنای نفی دانشگاه نیست زیرا بسیاری از کشورهای توسعه یافته از طریق چنین مشاغلی بازار کار خود را پویا می کنند. در این کشورها ‘شغل’ دارای منزلت است و مهم نیست که فرد حتماٌ به دانشگاه برود.

یکی از فارغ التحصیلان رشته برق از دانشگاه های دولتی که چند ماهی است، دوران سربازی خود را نیز سپری کرده، گفت: هم اکنون مهمترین نگرانی ام یافتن شغل مناسب است.

بهروز داودی که درباره وضعیت اقتصادی جوانان در شرایط فعلی کشور با خبرنگار اقتصادی ایرنا گفت و گو می کرد، افزود: پیش از ورود به دانشگاه تصور می کردم که بازار کار برای رشته هایی نظیر برق خوب است اما با اینکه در دوران سربازی هم در جستجوی شغل بودم، هنوز نتوانسته ام شغلی با درآمد مناسب که بتوانم آینده خود را ساماندهی کنم، بیابم.

وی معتقد است: هرچند اولویت برنامه های دولت باید حمایت از تولید و رونق کسب و کار بویژه برای قشر جوان اعم از دختران و پسران تحصیلکرده باشد اما پرداختن و پافشاری بر برخی از مواضع که دغدغه امروز جامعه نیست، ناامیدی را در میان جوانان افزایش می دهد.

بهمن محمدی فارغ التحصیل رشته هنر نیز در گفت و گو با خبرنگار ایرنا، اظهار داشت: سال ۹۰ از دانشگاه دولتی فارغ التحصیل شدم اما دریغ از یافتن شغل. بیش از یکسال به دنبال یافتن شغل بودم و حتی حاضر شدم در مشاغل فروشندگی هم کار کنم اما متاسفانه شغل مرتبط با رشته تحصیلی خود نیافتم، ضمن آنکه برخی از مشاغل بخش خصوصی نیز تنها از طریق توصیه صورت می گرفت.

ش.الف فارغ التحصیل رشته نرم افزار کامپیوتر است و چند ماه پیش فارغ التحصیل شده و هنوز نتوانسته شغلی برای خود بیابد.

وی گفت: وقتی فارغ التحصیلان رشته های فنی برای یافتن شغل مشکل دارند، جوانانی که در رشته های نظری تحصیل کرده اند چکاری باید در این بازار آشفته کار انجام دهند؟

وی معتقد است: هم اکنون مسائل کشور حول محور خاصی است و همه دغدغه ها متمرکز به یک مسئله شده اما برای من جوان تنها یافتن شغل و کسب درآمد دغدغه است. حق جوانان ایرانی تحصیل، شغل و زندگی همراه با سلامتی و شادی است و در صورتی که نتوانند به آن برسند افراد دارای تمکن مالی به کشورهای دیگر مهاجرت می کنند و کسانی که می مانند مجبورند روزهای سرگردانی شغلی را در کشور طی کنند.

این فارغ التحصیل رشته کامپیوتر که از یکی از دانشگاههای دولتی کشور فارغ التحصیل شده است، با طرح این سئوال که آیا اگر جوانان تحصیلکرده از ایران مهاجرت کنند این به آن معنا نیست که نه تنها سرمایه های کشور به فنا رفته بلکه در آینده نه چندان دور، این کشور باید توسط ناکارآمدان مدیریت شود.

وی گفت: در حالی که همواره مهمترین اخبار ایران حول یک محور خاص متمرکز شده، جوانان زیادی در آرزوی دستیابی به شغل مناسب و تشکیل زندگی معمولی هستند اما همچنان نادیده گرفته می شوند.

این فارغ التحصیل دانشگاه افزود: خواست زیادی از مسئولان نداریم فقط شغل می خواهیم و درآمد مناسب. آیا این توقع زیادی است؟

مینا فرخی یکی از فارغ التحصیلان رشته معماری از دانشگاه آزاد است که توانسته شغلی مناسب در بخش خصوصی برای خود دست و پا کند.

وی علت یافتن شغل را در رشته مورد نظر خود دارا بودن روابط خانوادگی عنوان کرد.

وی گفت: بسیاری از همکلاسی هایم یا نتوانسته اند شغلی بیابند و یا در مشاغلی غیررشته معماری کار می کنند. چند نفری هم برای ادامه تحصیل در داخل و یا خارج از کشور اقدام کرده اند.

هم اکنون نرخ بیکاری فارغ التحصیلان بیش از دو برابر نرخ بیکاری در کشور است و نرخ بیکاری جوانان ۱۵تا ۲۴ساله بیش از ۲۴ درصد و بیکاری زنان بیش از ۴۲ درصد است.

تردیدی نیست، موضوع اشتغال فرابخشی است و حل آن در گرو حل بسیاری از مسائل دیگر اقتصادی می باشد.

این قشر تحصیلکرده تعطیلی و استفاده از حداقل ظرفیت برخی از بنگاههای اقتصادی، افزایش فساد در بخش های مختلف در دولت گذشته که هنوز ابعاد آن به درستی برای مردم شفاف نشده، اجرای ناکارآمد هدفمند کردن یارانه ها که افزایش بی رویه قیمت ها را به دنبال داشت، اجرای طرحهای بزرگ اقتصادی بی نتیجه که خود زمینه ساز افزایش نرخ تورم در کشور شد، واگذاری بنگاه های اقتصادی سودده و تبدیل آنها به بنگاههای زیانده و در نهایت دشوار کردن شرایط بین المللی برای ایران از جمله عملکردهای ناصواب دولت قبل بوده که جوانان و دیگر اقشار مردم در حال جبران تبعات نامطلوب آن هستند.

رشد بی رویه موالید در دهه۶۰، این مسئولیت مهم را برعهده مسئولان می گذارد که خواستهای برحق جوانان را پاسخگو باشند. در صورتی که به نیازهای اساسی جوانان توجهی نشود هزینه های این بی پاسخی ناامیدی، مهاجرت و نارضایتی و در بدترین وضعیت افزایش آسیب های اجتماعی خواهد بود.

اقتصاد ایران را از کوچه بن بست تحریم ها بازگردانیم. درآمدهای نفتی که پس از تحریم ها به اقتصاد کشور تزریق خواهد شد را در جهت توسعه پایدار رهنمون سازیم، هرچند تحقق همه این تدابیر در گرو مشارکت های مدنی عملی است.

مردم در خرداد ۹۲ با حضور گسترده در پای صندوقهای رای اعتماد خود را به سیاستهای تدبیر و امید نشان دادند. بی تردید اگر از فرصتهای تاریخی بدرستی یاری نگیریم، فرصتها به راحتی می سوزند و در حافظه مردم خاکستری از حسرت و ناامیدی بجای خواهد ماند.

منبع:ایرنا

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: