۴ خرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۶:۰۱
درخواست یک اندیشکده آمریکایی از اوباما

تداوم فضای ترس از تحریم ها شرط رسیدن به یک توافق خوب با ایران

یک اندیشکده آمریکایی بر این باور است که چرخش خیلی سریع جامعه تجاری بین‌المللی از ترس به طمع، و چرخش خیلی سریع بازار ایران از ناامیدی به امید، می‌تواند از قدرت تحریم‌ها بکاهد. به همین جهت به اوباما توصیه می کند که مانع از کاهش فضای ترس از تحریم‌ها– هم در ایران و هم در خارج از ایران- گردد.

به گزارش عیارآنلاین به نقل از اشراف، اندیشکده آمریکایی «بنیاد دفاع از دمکراسی» در مقاله‌ای به قلم «مارک دوبوویتز» مدیر اجرایی این مؤسسه نوشت: مقامات آمریکایی علی‌رغم بن‌بست فعلی در مذاکرات با جمهوری اسلامی ایران بر سر آینده برنامه هسته‌ای این کشورکه زمانی به‌صورت مخفیانه ابعاد تسلیحاتی داشت، همچنان امیدوار به حصول توافق نهایی هستند.

سایت خبری تحلیلی اشراف بدون تایید محتوا و ادعاهای مطرح شده در این گزارش، ترجمه آن را صرفا جهت اطلاع نخبگان و تصمیم‌گیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاه‌های اندیشکده‌های غربی منتشر می‌کند و دیدگاه‌ها، ادعاها و القائات این گزارش‌ها هرگز مورد تأیید اشراف نمی‌باشد.

فضای تحریم‌ها علیه ایران تغییریافته است

توافقی که قابل راستی آزمایی و قابل‌اجرا باشد و ایران را از دست‌یابی به سلاح اتمی از طریق اورانیوم یا پلوتونیوم بازدارد، دستاوردی بزرگ خواهد بود. اما در صورتی‌که مذاکرات آمریکا با ایران، اهرم فشار این کشور را تضعیف کند، ما به این هدف نخواهیم رسید. تحریم‌های اقتصادی ابزار فشار موردعلاقه آمریکا برای مواجهه با چالش‌های نظام جهانی ازجمله حکومت انقلابی ایران است. درحالی‌که تمرکز قابل‌فهمی بر ساختار قانونی تحریم‌ها وجود دارد، بعد روان‌شناختی این تحریم‌ها هرگز بررسی نشده است. «چرخش سریع از ترس به میل در جامعه کسب‌وکار بین‌المللی، و از ناامیدی به امید در بازار ایران، می‌تواند از قدرت تحریم‌ها بکاهد»؛ و متأسفانه در طی سال گذشته فضای تحریم‌ها علیه ایران تغییریافته است.

تحریم

فشار تحریم‌ها طی سال گذشته کاهش یافته است

تهران نسبت به سال فاجعه‌آمیز ۲۰۱۲ و نیمه نخست ۲۰۱۳، وقتی‌که شوک نامتقارن تحریم‌ها بخش‌هایی همچون بانک مرکزی، صادرات نفت، دسترسی به سیستم سوئیفت بانکداری بین‌المللی و تجارت فلزات گران‌بها توسط این کشور را هدف قرار داده بود، در مسیر احیاء نسبی قرار دارد. سوء مدیریت اقتصادی دولت «محمود احمدی‌نژاد» شوک‌های حاصل از تحریم را تشدید کرد. فشار تحریم‌های غربی از زمان وضع آخرین تحریم کنگره در اواسط سال ۲۰۱۳ و در پاییز گذشته، وقتی رئیس‌جمهور «اوباما» تهدید کرد که تحریم‌های رزرو را که ۶۰ نفر در سنا آن را تنظیم کرده بودند، وتو می‌کند، کاهش یافت. این قانون تحریم‌هایی را در نظر گرفته بود که درصورتی‌که ایران از برنامه اقدام مشترک که میان این کشور و ۱+۵ در نوامبر ۲۰۱۳ امضاءشده بود، تخطی کند، از رسیدن به توافق نهایی هسته‌ای با پارامترهای معین تا جولای ۲۰۱۵ بازماند و یا تروریسم علیه آمریکا را موردحمایت قرار دهد، اجرایی شود. این تصمیم برای کاهش فشار بین‌المللی، ترس فراگیر ایرانی‌ها و جامعه بین‌المللی از تحریم‌ها را فروریخت و امیدهای تازه‌ای برای احیای اقتصادی ایران فراهم نمود.

افزایش احساسات مثبت نسبت به بازار ایران هم در عرصه داخلی و هم بین‌المللی تأثیر داشته است

به نظر می‌رسد انتخاب «حسن روحانی» رئیس‌جمهور ایران در ژوئن ۲۰۱۳، خوش‌بینی از حصول برنامه اقدام مشترک و بندهای مرتبط با رفع تحریم‌ها به‌عنوان بخشی از برنامه اقدام مشترک، در افزایش احساسات مثبت نسبت به بازار ایران هم در عرصه داخلی و هم بین‌المللی تأثیر داشته است. این فضا در رشد متوسط و درعین‌حال شکننده اقتصاد ایران سهیم بوده است. یک شاخص احساسات کمی که توسط «موسسه اقتصاد جهانی روبینی»، که با بنیاد دفاع از دمکراسی‌ها همکاری می‌کند، حکایت از این دارد که ارتباطی میان این تغییر در احساسات و دستاوردهای اقتصادی ایران وجود دارد. این احساسات با نرم‌افزار «ریون پیک»، «تجزیه‌وتحلیل خبری» واکاوی شده است، و تمامی نکات و مسائل مطرح‌شده در مقالات خبری راجع به تحریم‌های ایران را که در بیش از ۲۲۰۰۰ رسانه سنتی و سایت‌های شبکه‌های اجتماعی سراسر دنیا منتشرشده است، دربرمی گیرد.

تأثیرات رشد احساسات مثبت نسبت به اقتصاد ایران در شاخص‌های اقتصادی

این تحلیل روشن می‌کند که با رشد احساسات مثبت از زمان کم شدن تحریم‌ها و انتخاب «حسن روحانی» در سال گذشته، هم ارزش ریال (در بازار سیاه) و هم تولید ناخالص داخلی ایران (هم کلی و هم غیرنفتی) به ثبات رسیده است، و در حال رشد است. ارتباط میان بهبود احساسات و بهبود نرخ ارز هم‌زمان بود و تغییرات مثبت در احساسات به رشد تولید ناخالص داخلی منجر شد. به نظر می‌رسد ایرانی‌ها در این فضای مثبت، اطمینان بیشتری در جهت حفظ سرمایه داخلی نسبت به کارهای مثل احتکار دلار یا دامن زدن به حباب‌های سرمایه داخلی، دارند. این فضا مجال لازم را برای دولت ایران برای تثبیت اقتصاد از طریق تحکیم سیاست‌های مالی و پولی برای توقف تورم را مهیا می‌کند.

تلاش شرکت‌های بین‌المللی برای ورود دوباره به بازار ایران

در این میان شرکت‌های بین‌المللی برای ورود دوباره به بازار ایران تلاش می‌کنند. تهران نشان داده است که می‌تواند حتی درصورتی‌که این شرکت‌ها به قراردادهایی نهایی با ایران دست نیابند، با مهارت رشد سریع بازدید نمایندگان شرکت‌ها از ایران و دیگر شاخص‌های جدید جاذبه اقتصاد ایران را در اخبار خود منعکس کند، اخباری که احساسات نسبت به اقتصاد این کشور را بهبود می‌بخشد. این خود به دستاوردهای اقتصادی منجر می‌شود؛ بر اساس گزارش‌های اخیر صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، ایران تقریباً تورم ۴۰ درصدی خود را نصف کرده است، نرخ پول خود را پس از کاهش شدید در گذشته تثبیت کرده، و به سمت رشد مثبت اقتصادی پس از رشد منفی ۶-۷ درصدی تولید ناخالص داخلی بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ حرکت می‌کند.

احیای اقتصادی ایران در بحبوحه مذاکرات هسته‌ای، خبری ناخوشایند برای غرب خواهد بود

این احیای اقتصادی در بحبوحه مذاکرات هسته‌ای، خبری ناخوشایند برای غرب خواهد بود. تغییرات مثبت در نگاه جهانی به جمهوری اسلامی – و همین‌طور در خود کشور- زمینه‌ساز احیای اقتصادی ورای مقاصد برنامه اقدام مشترک است. از طرف دیگر، با تغییر فضای تحریم‌ها، مذاکره‌کنندگان غربی، غیر عامدانه تحریم‌هایی را از ایران رفع کرده‌اند که بسیار بیشتر از برآورد دولت آمریکا، یعنی ۷ میلیارد دلار، است؛ مقداری که در برنامه اقدام مشترک نیز پیش‌بینی شده بود- و بدین ترتیب فشار را از دوش حکومت ایران کم کرد.

دشواری حفظ تحریم‌ها در صورت حصول توافق و ادامه رونق اقتصاد ایران

این می‌تواند احتمال موفقیت را کم کند. درواقع رفع فضای تحریمی از اشتیاق دولت‌مردان ایرانی برای توافق جامع، قابل راستی آزمایی و بلندمدت که به برنامه تسلیحاتی اتمی مخفی این کشور خاتمه می‌دهد، می‌کاهد. درصورتی‌که توافقی صورت پذیرد و اقتصاد ایران همچنان به روند احیای خود ادامه دهد، برای غرب دشوارتر خواهد بود تا تحریم‌های بین‌المللی را حفظ کند، تحریم‌هایی که برای راستی آزمایی و نظارت بر حکومت ایران لازم است، امری که برای بازداشتن تهران از فریب طرف غربی در توافقی هسته‌ای لازم است.

یک توافق هسته‌ای خوب با ایران همچنان ممکن است. اگر رئیس‌جمهور «اوباما» معتقد است که عدم توافق بهتر از توافق بد است، او باید تلاش‌ها برای کاستن از جذابیت اقتصاد ایران را رهبری کند. یک روش برای این کار تضمین این است که ترس از تحریم‌ها– هم در ایران و هم در خارج از ایران- همچنان پابرجا باقی می‌ماند. درواقع اکنون می‌تواند زمانی مناسب برای وضع قانونی توسط کنگره باشد؛ قانونی که هزینه‌های اقتصادی سنگینی بر تهران، در صورت عدم حصول توافق جامع تا ژوئن ۲۰۱۵، تحمیل کند. این می‌تواند به مذاکره‌کنندگان آمریکایی اهرمی قوی ببخشد، همچنان که ریسک‌های دیپلماسی تابستانی تبدیل به پاییزی طولانی می‌شود.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: