۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۴:۳۰
وزارت نفت یا سرمایه گذار بخش خصوصی

مسئول تایید اقتصادی بودن ساخت پالایشگاه‌های کوچک کیست؟

اخیرا یکی از مدیران ارشد وزارت نفت ساخت پالایشگاه‌های کوچک در کشور را غیراقتصادی اعلام کرده است، این در حالی است که سرمایه گذاران بخش خصوصی بیان می کنند که ساخت این پالایشگاه ها توجیه اقتصادی دارد و مدیران دولتی در انجام کارهای مربوط به ساخت این پالایشگاه ها تعلل می کنند.

به گزارش سرویس نفت، گاز و انرژی عیارآنلاین، اخیرا یکی از مدیران ارشد شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران در یکی از برنامه های تلویزیونی در مورد پالایشگاه‌های کوچک گفته است: «ساخت پالایشگاه‌های کوچک بر سر زبان‌ها افتاده است، بدون آن که از منطق قوی برخوردار باشد؛ در واقع، ساخت پالایشگاه‌های کوچک برای مناطقی مناسب است که دارای میعانات گازی و نفت مرغوب باشد و یا مکان‌های دور افتاده‌ای که امکان رساندن فرآورده نفتی به آن نقطه فراهم نباشد. با توجه به این که نفت خام و میعانات گازی کشور دارای گوگرد زیاد و سایر موادی است که نیاز به تصفیه‌های پیچیده دارد، ساخت پالایشگاه‌های کوچک در کشور مناسب و اقتصادی نیست؛ چرا که باید هزینه زیادی صرف شود تا این پالایشگاه‌ها قابلیت تولید فرآورده نفتی با کیفیت بالا را کسب کنند.»

پالایشگاه کوچک

در پاسخ به اظهارات این مسئول وزارت نفت که اتفاقاً مشاور وزیر نفت در سازماندهی و انجام هماهنگی‌های لازم به منظور احداث پالایشگاه های­ میعانات گازی در شرق عسلویه (8 پالایشگاه کوچک 60 هزار بشکه ای) نیز هست، باید گفت که پالایشگاه کوچک همانند سایر پروژه های صنعتی نیازمند انجام مطالعات امکان سنجی فنی و اقتصادی است که توسط خود بخش خصوصی صورت می گیرد. بدون شک، سرمایه گذار بخش خصوصی به دنبال بهره برداری از سرمایه خود است و در نتیجه شرایط سرمایه گذاری، ریسک‌ها و سود مورد انتظار خود را با دقت و با دریافت مشاوره های فنی و اقتصادی محاسبه خواهد نمود. بنابراین، می‌توان در این زمینه به محاسبات بخش خصوصی اعتماد کرد.
به عنوان مثال، در مورد ترش بودن نفت خام و میعانات گازی و لزوم تصفیه آن می‌توان مدلی را ارائه داد که این مشکل برطرف شود. به این صورت که واحدهای پالایشی کوچک این امکان را دارند که در کنار پالایشگاههای بزرگ ساخته شوند، در نتیجه می‌توان از نفت کوره تصفیه شده یا خوراک تصفیه شده آن پالایشگاه برای واحدهای پالایشی کوچک استفاده کرد. در این حالت مشکل گوگرد خوراک پالایشگاه‌های کوچک مرتفع می شود.
طبق گفته این مدیر شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران تاکنون هیچ طرحی برای ساخت پالایشگاه کوچک به مرحله اجرا نرسیده است. در صورت پذیرش این موضوع، این سوال مطرح می شود که چرا تاکنون هیچ طرح پالایشی به مرحله اجرا نرسیده است؟
طبق اظهارات سرمایه گذاران و فعالان بخش خصوصی، طرح‌های مختلفی از پالایشگاه‌های کوچک وجود دارد که مشکلات موجود در ساختار تصمیم گیری و اداری صنایع نفت و پالایش موجب شده است که پای بخش خصوصی به طور واقعی به صنعت پالایشی کشور باز نشود در حالیکه برخی از این سرمایه گذاران هم اکنون در خارج از کشور مانند اربیل عراق واحدهای پالایشی کوچکی را راه اندازی کرده اند.
طبق گفته فعالان بخش خصوصی، مدیران نفتی با طرح این ادعا که پروژه های پالایشی کوچک «زیان ده» هستند در اجرای کارها تعلل می‌کنند. بنابراین، سئوال دیگری مطرح می شود که چرا برخی مدیران نفتی با طرح ادعای زیانده بودن اجرای پروژه های پالایشی کوچک، در روند اعطای مجوز و پیشرفت کار این پروژه ها تاخیر ایجاد می کنند؟
همانطور که اشاره شد، با توجه به اینکه بخش خصوصی، سرمایه احداث واحدهای پالایشی را تامین می‌کند و قطعا به موضوع بازگشت سرمایه‌ آن دقت کافی دارد و دلسوزی‌هایی اینچنینی از سوی دولت برای بخش خصوصی ضرورتی ندارد. علاوه بر این، به نظر می‌رسد این قبیل طرح‌ها باید با استقبال شرکت ملی نفت ایران نیز روبرو شود چرا که با احداث این واحدها نفت تولیدی کشور مشتری‌های جدیدی خواهد داشت که می‌توان به صورت ریالی با آنها مبادله کرد.
بررسی های انجام شده نشان می دهد که توسعه‌ پالایشگاه‌های کوچک سرمایه‌گذاری‌ مطمئن و سودده ای است و علاوه بر اینکه حضور بخش خصوصی را در صنعت نفت کشور تقویت می کند، مشتری‌های نفت خام تولیدی کشور را متنوع می‌سازد و موجب جلوگیری ار خام فروشی نفت نیز می گردد. بر همین اساس، ضروری است که مدیران شرکت ملی نفت ایران و شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران برای تسهیل حضور بخش خصوصی در صنعت پالایش به نکات زیر توجه نمایند:
اولاً، با انعقاد قرارداد های بلند مدت نسبت به تامین خوراک مورد نیاز این واحدها متعهد شوند تا ضمن کاهش ریسک سرمایه‌گذاری زمینه را برای توسعه‌ این فناوری فراهم سازند؛
ثانیاً، پالایشگاه کوچک یا هر پالایشگاه جدیدی که احداث می شود از قوانین محدودکننده خوراک و فروش فراورده مستثنی شود؛
ثالثاً، فروش نفت به پالایشگران داخلی از طریق سازوکار بورس اجرا شود و در مورد فراورده اختیارات لازم تصمیم گیری به مدیریت پالایشگاه داده شود؛
رابعاً، در مورد مبادلات مالی و تعهدات خوراک و غیره مانند شرکتهای پالایشی خارجی برخورد شود؛
خامساً، شرکت ملی نفت ایران و شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران به عنوان نهادهای حاکمیتی وظیفه تسهیل حضور بخش خصوصی را در این صنعت به عهده دارند و باید از تصمیم گیری به جای بخش خصوصی بپرهیزد.

تلگر

چهره‌

۳ دیدگاه
  1. مسعود :

    سلام
    بعضی از آدم ها اظهار نظر نکنند سنگین‌تر هستند
    خوب اگر سودده نباشه کسی سرمایه‌گذاری نمی‌کنه. خیلی واضح است
    اگر قرار بود دولت سرمایه‌گذار باشه این دغدغه درست بود.
    کلا همه به دنبال واردات بنزین هستند این یک اصل اساسی است مگر خلافش ثابت بشه

  2. ناشناس :

    عزیز برادر آخه این چه حرفایی هست که می زنید. اولا که دولت باید مجوز تاسیس پالایشگاه رو بده و طبیعتا باید از اقتصادی بودن طرح مطمئن شود چرا که بخشی از نفت کشور رو باید به این پالایشگاه تخصیص بده. ثانیا دولت باید 5 درصد تخفیف بده که خب پولش از جیب بیت المال داره میره. 70 درصد پول پروژه رو هم باید صندوق توسعه بده. پس بدیهی هست که دولت به عنوان مالک نفت کشور باید از سودده بودن اقتصاد طرح ها مطمئن بشه و گرنه اتفاقی که میفته اینه که صاحبان این پالایشگاه ها پاشنه وزارت خونه رو از جا می کنن که تخفیف ما رو بیشتر کنید. نکته دیگه اینکه تکلیفتون رو مشخص کنید. بالاخره از بورس نفت بدن یا قرارداد بلند مدت؟

  3. یزدان :

    سلام
    سرمایه گذار بخش خصوصی برای ذره ذره پولش دلش می سوزه
    اگر صرف نداشته باشه یا محصولش رو نخرن سرمایه گذاری نمیکنه
    آقایون به کسایی که مجوز دادن و پالایشگاه کوچک هم ساختن خوراک نمیدن
    با احداث پالایشگاه کوچک منافع این آدم ها به خطر خواهد افتاد:
    1- وارد کنندگان فرآورده.
    2-کسانی که آقازاده هاشون طرح امکان سنجی پروژه 60.000 بشکه ای رو دارن و قصد دارن طرح فقط با این ظرفیت انجام بشه.
    3- دشمنان این نظام (داخلی و خارجی) که نفت رو ارث پدرشون می دونند

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: