۱۲ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۱۳:۰۹
طرح یک دغدغه با آقای روحانی:

وزارت علوم یک ﻭﺯﺍﺭﺕ‌ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ

مهمترین ویژگی لازم براى وزبر محترم علوم، تحقیقات و فناوری آن است که مهمترین دغدغه ﻭﯼ، توسعه علمی ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﺍﻧﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻫﺎ.

وزارت علوم تحقیقات و فناوریﺍﻣﺮﻭﺯه ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺩﺭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪه ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪه ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺭﻫﺒﺮ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: “كليد اصلي پيشرفت، قدرت و سعادت هر كشوري، علم و فناوري است و ملتي كه تصميم دارد سرنوشت خود را بسازد بايد اين كليد را بيابد” ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﯾﺸﺎﻥ (ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺮﺟﻊ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮔﺬﺍﺭﯼ) ﺩﺭ ﻃﯽ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭه ﺩﺭ ﺑﯿﺎﻧﺎﺕ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮐﻼﻥ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺳﺎﺯﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺴﺆﻟﯿﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﻣﯿ‌‌ﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻃﺮﺡ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺟﺎﻣﻊ ﻋﻠﻤﯽ ﻭ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭه ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺁﻥ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺳﺎﺯﯼ ﻧﻘﺸﻪ ﺗﺪﻭﯾﻦ ﺷﺪه ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ.

ﭘﯿﺮﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻋﻠﻤﯽ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﮐﻼﻥ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺳﺎﺯﯼ ﻧﺴﺒﯽ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻃﯽ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻋﻠﯽ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻧﻬﺎﺩﻫﺎﯼ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﭘﺮ ﺷﺘﺎﺏ ﺑﻮﺩه ﺍﺳﺖ.

ﺭﺷﺪ ﺣﺠﻢ ﺗﻮﻟﯿﺪﺍﺕ ﻋﻠﻤﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺷﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻭ ﺩﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺭﺗﺒﻪ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻠﻤﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤ‌‌ﭽﻨﯿﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻞ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﻧﺎﻧﻮ، ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺯﯾﺴﺘﯽ، ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﻫﻮﺍﻓﻀﺎ ﻭ… ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻨﺎﻭﺭﺍﻧﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺷﺪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺁﺳﯿﺐ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻮﺩه ﺍﺳﺖ. ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺁﺳﯿﺐ ﻓﻌﻠﯽ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺭﻓﻊ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯿ‌‌‌‌ﺸﻮﺩ.

ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺫﮐﺮ ﺷﺪه ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺍﺻﻠﯽ ﺩﻭﻟﺖ ﺁﯾﻨﺪه ﺣﻔﻆ ﺳﺮﻋﺖ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺟﻮﺷﺸﯽ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺍﺧﯿﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﮔﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻈﺎﻡ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺍﻭﻟﻮﯾﺖ ﺍﺻﻠﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﯿﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ.

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻦ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻋﻠﻮﻡ، ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﻗﺎﻋﺪه ﮔﺬﺍﺭ ﻭ ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺘﻮﻟﯽ ﻋﻤﺪه ﻧﻬﺎﺩﻫﺎﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻋﻠﻢ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﮕﺎه، ﺍﯾﻦ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻘﺶ ﮐﻠﯿﺪﯼ ﻭ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﻋﻤﺪه ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺟﻮﺷﺶ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺻﻼﺡ ﺁﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﻘﺎﯼ ﺍﺳﺎﺗﯿﺪ، ﺭﺗﺒﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ، ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ، ﺍﺻﻼﺡ ﻣﻔﺎﺩ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭﺳﯽ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻫﺎ ﻭ … ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ.

ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﻭﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻟﯿﺴﺖ ﻓﺸﺮﺩه ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﺯﯾﺮ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺪﺕ ۴ ﺳﺎﻟﻪ مسئوﻟﯿﺖ، ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﯿﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﺪ.

ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻋﻠﻮﻡ، ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﯾﮏ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﯽ.

با توجه به این موضوع مهمترین ویژگی لازم براى وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری آن است که مهمترین دغدغه ﻭﯼ، توسعه علمی ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﺍﻧﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎه ﻫﺎ.

تلگر

چهره‌

دیدگاه تازه‌ای بنویسید: